Archief voor de ‘Xbox 360’ Categorie

Tijdens een vakantie op een tropisch eiland, breekt er een zombie-virus uit. Als een van de weinige overlevenden zal je lang genoeg moeten zien te overleven om terug veilig op het vasteland te geraken. Klinkt nogal… bekend? Overgebruikt? Dead Rising 3?

Aan de trailer te zien zal het niets met Dead Rising te maken hebben. Volgens de ontwikkelaars zal het “all melee, all the time” worden, en een RPG element bevatten. Donker. Grimmig. Goor. Meer horror, minder humor.

Al aangekondigd in 2007, maar ziet nu pas het daglicht. Enfin, ergens in 2011. Bring It!

Terwijl de muziek door de boxen knalt op je verjaardag, stapt een stijlvolle schone je penthouse binnen. Ze geeft je de sleutels van een gloednieuwe Ferrarri in handen. En terwijl het dak openschuift en de motor krols gromt, rijdt je door de velden van Ibiza en Miami…

Helaas. Al na een paar minuten wordt je wakker achter het stuur van die Ferrarri, terwijl je hem terug aan de eigenaar geeft. Je parkeert auto’s voor een country club. De glamour! Maar goed, lang duurt dat niet meer. Je krijgt al snel een wildcard voor het grootste en meest stijlvolle racetoernooi dat er te vinden is. De organisatoren zorgen ervoor dat je aan een wagen geraakt en weg ben je…

Vlotjes cruisend merk je dat Test Drive Unlimited een soort… Gran Turismo met Rockster allures is. Neem een groot stuk wagenpark en realisme weg, en steek die energie in een sociaal leven, een huis en een look die je helemaal kan aanpassen. Oh, en een verhaallijn met voice acting. Ik weet het. Voice Acting in een racing game. Het klinkt net zo erg als het… wel, klinkt.

Maar hoe speelt het? Goed. Heel goed zelfs. Met de klassieke auto’s slip en scheur je over de baan, de off-road races zijn heerlijk chaotisch en de snelle bolides voor de asfalt tracks kunnen menig auto-fanaat op het puntje van hun stoel zetten. De (steeds echt bestaande) auto’s, de races die langzaam moeilijker worden en de mogelijkheid om met de bolide van je dromen eindeloos rond te rijden… Test Drive Unlimited has it all.

Of toch bijna genoeg om de aandacht af te leiden van het “F.R.I.M” systeem, dat meer stoort dan dat het geld opbrengt. Of het feit dat je eerst een winkel moet tegenkomen tijdens een race (of in free-roaming) voor je er effectief binnenkan. Niet handig. Of hoe je alles schijnbaar kan aanpassen naar smaak… maar de opties daarin wel héél beperkt zijn. Maar goed, schoonheidsfoutjes. Ze moeten er ook zijn.

TDU2 biedt een race-ervaring voor mannen die dromen van een leven als racing celebrity. Doe wat je wil, hoe je het wil. Alles, van je auto, via je outfit tot je appartement, je kan het allemaal hebben zoals je het wil. Of toch ongeveer.  Je hoeft zelfs helemaal niet te racen.

7,5

Fit het nieuwe jaar in…

Geplaatst: januari 10, 2011 in Newsflash, Xbox 360
Tags:, , , , ,

Om de kinect zeker geen stof te laten vergaren, zorgt Ubisoft voor tonnen DLC voor YourShape: Fitness Evolved. Onder andere een Nieuwjaarstraining en…

Een Bollywood training! Woohoo! Dankzij bewegingen die geïnspireerd zijn op ’s werelds gekste vorm van cinema zal je er binnenkort niet alleen een pak strakker uitzien, je zal ook nog aan de andere kant van de wereld meekunnen op een trouwfeest. Je weet maar nooit. Ze hebben daar de kama sutra geschreven, saai kan het er niet zijn.

Check de foto’s!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Majin and the Forsaken Kingdom

Geplaatst: november 30, 2010 in Games, PS3, Review, Xbox 360

Dit Japanse sprookje is niets minder dan innemend, en doet je meer dan eens lachen op een manier die niet veel voorkomt in games. De Majin, die de geest van een vijf-jarig kind heeft, is bijzonder schattig. Dat de opbouw van het spel voor heel wat saai rondjes lopen lopen zorgt, en de actie wat té vlot gaat, doen daar niets aan af.

Al vanaf het eerste moment is duidelijk dat dit een bijzonder mooi spel is. Een dat niemand zal koud laten. Van personages tot omgevingen zit er genoeg kleur en ziel in om de mannen bij Pixar jaloers te maken. Het Forsaken Kingdom is al jaren geleden overrompeld door “de duisternis”. Om toch een lichtpuntje te zien, gaat een jonge dief op zoek naar een legendarische “Guardian”. Eens die bevrijdt is uit zijn ketens, gaan de twee op weg om hun koninkrijk terug te bevrijden. Simpel. Effectief. Zeer Japans.

Maar zie dat vooral niet als commentaar. De verhaallijn en hoe de duisternis over het land ligt is bijzonder mooi! Zo heb je een land waar het “maar bleef regenen. Dus zijn de bomen blijven groeien en hebben ze de huizen overrrompeld.” De puzzels die je intussen moet oplossen zijn even leuk als onverwacht. Generators zo plaatsen dat de Majin met een schok het juiste toestel in gang zet, of met een katapult de juiste muren kapot schieten,… Zonder het te beseffen ben je echt héél geconcentreerd, wat net zoals bij een goede film, altijd een goed teken is.

Jammer genoeg zitten er tussen die puzzels soms gigantische pauzes, opgevuld met een gevechtssysteem dat heerlijk in elkaar zit, maar niet tot zijn recht komt.  Dat je regelmatig een kartier bezig bent met terug lopen is ook niet bepaald vlot. Maar het verhaal en de Majin zijn schattig genoeg om je er door te werken.

Jammer van de kinderziektes, want ze zijn met momenten écht storend. Maar dat neemt niet weg dat “Majin and the Forsaken Kingdom” bijzonder goed in een schoentje past.

6.5

Splatterhouse

Geplaatst: november 26, 2010 in Games, PS3, Review, Xbox 360
Tags:, , , , , , ,

Geen zorgen, ik ben een kinesist!

Holy mother of Stark! Met je mond open naar het scherm staren, met een pijnlijke frons wegkijken en heel luid ‘oooooohhhh, damn, dat moet wel pijn doen” roepen. Het zijn allemaal dingen die je bijna gegarandeerd doet terwijl je Splatterhouse er doorjaagt.

De setup komt uit de 80’s en is heerlijk simpel: je vriendin is ontvoerd door een “evil doctor”. Dat je er zelf weinig aan kon doen, is snel duidelijk. Het openingsfilmpje begint met jij zelf, bloedend op de grond, “op een bedje van ingewanden”. Niet echt optimistisch. Maar een sprekend masker biedt zich aan als je redding. Hij wil de dokter, en jij wil je vriendin terug. Klinkt als een eerlijke deal! Of toch zeker een beter idee dan “hier liggen sterven”. Dus hop! Op je gezicht ermee. Wordt je daar plots een beer waar de governator voor moet onderdoen!

“Pakt dat het nodig is.” Splatterhouse is niet voor gevoelige kijkers. Of watjes.Of Duitsers, overigens. Dat het in Duitsland verboden is, is een mooi voorbeeld van exact hoé over the top dit spel is. Bloed is even constant aanwezig als Rick, de held van dienst. Die moet het ook niet hebben van een elegante vechtstijl. Wat hij doet lijkt meer op wat er gebeurd als een pletwals en een bulldozer tegen elkaar rijden en exploderen. Het lijkt me trouwens dat het resultaat er hetzelfde uitzien. Brokstukken, overal! Dat gezegd zijnde is het wel heerlijk om te doen. De vijanden blijven maar komen, met een mooie leercurve trouwens. Heerlijk zijn ook de “fatalities”, finishing-moves die Jack the Ripper op een kinderjuf doen lijken.

Qua gameplay zit het er pal op door zijn simpelheid. Muziek en voice-acting kloppen ook helemaal. Je masker geeft regelmatig commentaar, met enkele zéér gortige one-liners als gevolg. Hier en daar zit een stuk level dat een rasechte ode is aan het origineel, pure sidescrolling fun. Dat het verhaal wat cliché is, maakt niet uit. Zoals de horrorfilms waar het eigenlijk een grote lofzang aan is, gaat het hem niet over intelligent plot. Bloed, ingewanden, gillende vrouwen en grimmige one-liners. Dat moeten we hebben. Oeh, en shotguns. Er zijn shotguns.

Splatterhouse is simpel. Bijzonder simpel. En bijzonder goed. Hoewel het geen revolutie zal veroorzaken, en er weinig ouders zijn die hun kinderen dit voorschotelen, is het zeker geen slechte tip voor de feestdagen. maar denk eraan… de eerste dertig rijen worden nat.

Wat misschien wel het lekkerst is aan de nieuwe Assassin’s Creed: Brotherhood is de multiplayermodus. Voor het eerst kan je niet alleen belangrijke, historische figuren een kopje kleiner maken. Vanaf nu ook familie, vrienden, buren, vreemden,… noem maar op!

Hell yes.

Het zit er weer aan te komen… Zachte voetstappen op het dak. Nietsvermoedende kindertjes die liggen te slapen. Die outfit die we allemaal zo goed kennen, en waar iedereen op ligt te wachten. Wel, niet iedereen…

Fuck yes.

Oh snap!

That is going to hurt in the morning...

 

Het ziet er naar uit dat er een stevige game zit aan te komen voor de Kinect. Groezelig, onguur, droog, just the way I like it! Ubisoft pakt uit met Fighters: Uncaged. Waag je eens in een underground circuit. Dit keer zonder buttonmashen, maar met een hoop spierpijn.

Fable III

Geplaatst: november 7, 2010 in Games, Review, Xbox 360
Tags:, , , , , , , , ,

Vrije keuze. Het schijnt zowat de kern van menselijkheid te zijn. Misschien daarom dat Fable III je echt niet meer loslaat. De revolutie is nog maar het begin. Je leven als koning wacht.

 Dat is de inzet immers in Fable III. De troon van Albion. Nadat de oudste zoon van de held uit Fable II tot koning werd gekroond, liet hij zijn ware gezicht zien. Het volk is in rep en roer, want onder zijn bewind worden ze onderdrukt, is kinderarbeid dagelijkse kost en is niemand nog veilig. Een echte tiran dus. Nu zou je denken dat jij zijn tegenpool zal moeten uithangen. Fout.

Dat kan je natuurlijk wel, maar niemand dwingt je daartoe. Als jij zin hebt om dezelfde tiran te worden, ook goed. Al vanaf de eerste stap heb je telkens de keuze om te doen wat je wil. Je onstsnapt uit het kasteel, wordt je bewust gemaakt van je unieke bloedlijn en begint met bondgenoten zoeken. Elke leider die je vindt heeft wel een aparte belofte die hij eist. De zigeuners willen hun land terug, de underground wil dat de arbeiders beter behandelt worden,… Iedereen wilt wel iets. Weinig andere keuze dan het allemaal te beloven. Eens je koning bent, is het aan jou om die beloftes te houden. Of niet.

Tussendoor kan je ontelbaar veel sidequests spelen, je kleden hoe je wil, ontwikkelt je held hoe jij dat wil… Maar geen van deze keuzes is zonder gevolgen. Niet in het minst voor jezelf. Vecht je enkel met je zwaard, dan wordt je een beer van een kerel, en ontwikkelt enkel je zwaard zich. Kies je voor wapens op lange afstand, dan wordt je lang en slank. Bij zij die enkel met magie werken, loopt die in gloeiende lijnen door hun gezicht. Nieuw is dat ook je wapens kunnen veranderen. Niet meer door edelstenen erin te zetten, maar door bepaalde voorwaarden te voldoen. Zo heb je een pistool dat sterker wordt als je er 500 ondoden mee neerknalt.

Geld nodig om al die quests de financiëren? Geen probleem. Koop en verhuur huizen,ga aan het werk als smid, speel luit op het dorpsplein, je kiest je job er maar uit. En als het je allemaal wat te eenzaam wordt, dan start je een gezinnetje. Simpel. Er zijn geen grenzen meer, zo lijkt het.

Maar is het geslaagd? Wel, ja. Net zoals zijn voorgangers is Fable III genoeg om je een hele tijd aan het scherm gekluisterd te houden. Een hele wereld tot je beschikking. Doe wat je wil, wordt wat je wil… Allemaal echt heerlijk. Om maar te zwijgen van de cast. John Cleese, Steven Fry, Ben Kingsley…  Dit spel is voorbij Awesome.

Als je het nog beter kan maken of vinden, ben je een God op aarde. Molyneux doet het weer, met een spel dat alle grenzen van het genre opnieuw verlegt. Wauw.

9/10