Deze ochtend stonden alle computers in de JackCave te loeien! Het alarm werd geluid voor het nieuws dat Sony zich een tweede keer op de draagbare markt werpt. Na het *kuch* succes van de psp is dat een stevige verassing.
Gelukkig liegen de specs van het nieuwe toestel er niet om! Een multi-touch touchpad op de achterzijde, twee analog sticks, een OLED-touchscreen aan de voorkant… Yours truly kan amper wachten!
Toen DC Universe Online werd aangekondigd, verwachtte yours truly een golf van “worst game ever” en “I don’t think so…” van de comic-community. Gelukkig lieten ze zich al vanaf de eerste trailer van hun meest vergevingsgezinde kant zien; Wat blijkt? Terecht!
Vanaf stap een is duidelijk dat de ervaring van een MMORPG helemaal is meegekomen naar de ps3. Na de eerste install, mag ik een uur of twee wachten terwijl de rest van het spel download. Maar, eens dat gebeurt is gaat het wel lekker vlot. De character creation gaf me het gevol van drie kratten red bull binnen te hebben. Alles zag er geweldig uit, en je krijgt het exact hoe je het hebben wilt! Als je geen zin hebt om ook nog eens een eigen held te moeten bedenken, kan je ook gewoon een “template” hero pakken. Een volgeling van Batman, Superman, of iemand anders die een voorliefde heeft voor strakke pakjes.
En vergeet de villains niet. Bij DC laten ze je immers de keuze aan welke kant je staat! In ongelooflijk glorieuze graphics spring je na enkel minuten door het eerste level. Jammer genoeg is dat level ook een samenvatting van het hele spel. DCU Online is een MMORPG op en top, en dat wordt gemaakt en gekraakt door jij zelf. Of je vindt het heerlijk en bent er maanden mee aan de slag, of je vindt het niets en je begint er zelfs niet aan.
Komt nog eens bij dat DC Universe Online echt beperkt is. Op het vechten en het rondlopen na is er maar weinig te zien. Toegeven, door de stad vliegen geeft een geweldig cool gevoel. En tegen super-speed door Gotham lopen geeft je een kick die je niet snel tegenkomt. Maar meer dan een maand?. Sla een bende handlangers bijeen, ga een dungeon binnen. Maak de Villain even duidelijk waar het op staat..; Punch, run, repeat… Bijbetalen zit er niet echt in voor mij. En daar ben ik denk ik niet alleen in.
Geweldige basis, maar het lijkt alsof er nog een hele hoop bij moet. Alsof er maar een fractie van het spel beschikbaar is. Dat, of… dit is gewoon een spel met een wel heel korte levensduur.
7/10
Hou je vast aan je cape en trek je onderbroek over je spandex! Sony en DC brengen ons een game die we waarschijnlijk nooit meer vergeten!
Door details als geld, tijd en de wetten van fysica, is het voor de meesten onder jullie onmogelijk om zich een spandex aan te meten en de wereld te redden. Maar DC, Sony en Warner Brothers hebben besloten daar iets aan te doen.
Met de MMO Action Game “DC Universe” zet Sony enkele nieuwe stappen. De eerste volledig online game voor PS3 en een gigantisch universum om open te trekken met DC. Dat ze daarmee een van de meest kritische en kieskeurige publieken aller tijden aanspreken is een welkom risico. Voorlopig schijnen ze eender welke horde te hebben genomen, want de kritieken zijn goed. Ergens volgende week kan ik een volledige review geven. Tot dan, zullen jullie het moeten doen met enkele screens en een trailer.
Het verhaal? Even ademhalen… Lex Luthor komt uit de toekomst terug om Batman, Superman en Wonderwoman te waarschuwen. De altijd charmante kaalkop heeft in zijn tijdlijn de drie helden verslagen, en zo de wereld kwetsbaar gesteld voor een nieuwe invasie van Brainiac, de moeder aller slechterikken. Om wat extra hulp te kweken heeft hij bots in de lucht losgelaten die gewone mensen superkrachten geven. Gewone mensen zoals… (uiteraard) jij!
Je maakt je superheld, kleed hem of haar aan, en begint aan een lange weg naar een echte legende. The next legend… is you!
Toen het eerste deel van FEAR op de markt kwam, schoot de verkoop van luiers spontaan de hoogte in. Controllers die het raam uit vlogen en volwassen mannen die nooit meer van onder hun deken wouden kruipen waren een algemeen fenomeen.
Toch zijn er godenkinderen die tot op de bodem van dit glas ambrozijn geraakten. En meer wilden. Met FEAR2 werd de wereld opnieuw op stelten gezet, en binnenkort zullen ook de laatsten onder ons het onderspit moeten delven. Of misschien niet, want in onderstaande trailer tonen ze hoe je ditmaal… niet alleen hoeft te zijn.
Heel af en toe word je herinnerd aan een echte klassieker. Als je heel veel geluk hebt, dan is dat via nieuws dat er meer van dat lekkers aan komt!
Kijk, en laat jezelf helemaal omverblazen door Beyond Good & Evil; Een van de beste games die mijn consoles ooit hebben mogen smaken!
Om de kinect zeker geen stof te laten vergaren, zorgt Ubisoft voor tonnen DLC voor YourShape: Fitness Evolved. Onder andere een Nieuwjaarstraining en…
Een Bollywood training! Woohoo! Dankzij bewegingen die geïnspireerd zijn op ’s werelds gekste vorm van cinema zal je er binnenkort niet alleen een pak strakker uitzien, je zal ook nog aan de andere kant van de wereld meekunnen op een trouwfeest. Je weet maar nooit. Ze hebben daar de kama sutra geschreven, saai kan het er niet zijn.
Check de foto’s!
Daft Punk meets Prince Of Persia. Neon meets Mirror’s Edge. De eighties maken hun come-back in dit wel zeer opvallende spel!
Van het eerste tot het laatste moment gaat TRON vooral voor spektakel, zowel in de film als in dit spel. Als een system monitor, een soort bewaker van de TRON wereld, is het jou job om de wereld vrij te houden van corruptie. Sinds kort waart er een virus rond waar zelfs de schepper van het hele systeem geen touw aan kan vastknopen. Gelukkig is de held van dienst weinig van zeg, maar meer dan creatief genoeg met zijn vuisten en zijn disc.
De disc, het wapen van dienst, is trouwens een spektakel op zich. Alsof het Cirque de Soleil het programma schreef, slingert de system monitor zichzelf en de disc alle kanten op. De combo’s zijn cool. Er zijn er ook lekker veel, maar je hebt ze jammer genoeg niet nodig. Want daar zit het grootste probleem bij TRON. De uitdaging.
De levels wisselen af tussen LightCycles, Free Running (door een paar heel mooie omgevingen) en simpele gevechten. Alle drie zijn ze echt awesome, maar het ontbreekt aan enige inspanning. De weg vooruit is te duidelijk aangegeven, de arena’s zijn doorspekt met health en energy (voor je combo’s, of wat had je gedacht?), en het rijden met je lightcycle gaat vlotter dan op een lift wachten. Weinig aan dus. Uitzondering hierop zijn de stukken waar je met de Tank aan de slag kan. Pure vernietiging. Pure fun.
Hier zorgt de Multiplayer voor redding. Die is niets nieuws, maar dat hoeft niet. De lightcycles zorgen hier voor de nodige fun, net als de tanks (yeah, baby!). Alleen jammer dat de maps en modes nogal beperkt zijn. Maar dat werkt niet weg dat je met TRON: evolution echt wel wat fun kan beleven online.
Zeker niet slecht. Voor een spel dat bij een film hoort.Korte review voor een basic spel. Fans van de films zullen zich hier op kunnen uitleven. Puur voor de game zou ik echter voor een iets stevigere hap gaan.
6
Awesomesauce! De meester van Parkour heeft zijn wereldtour beëindigt,en is geland in Parijs. Waar hij snel nog even een babbeltje sloeg met de grondleggers van Parkour. Ach ja, when in Paris…
Het zou makkelijk zijn Parkour te omschrijven, maar geen enkele letter of klank doet het recht aan. Het enige dat je pas echt een beeld kan geven, is het te zien! Check de video!
Het zweet van mijn voorhoofd vegen wanneer ik mijn Ps3 uitzet, is iets dat zelden gebeurt. The Fight slaagt hier echter elke keer opnieuw in. Hoewel het spel op de fijnere puntjes soms de mist ingaat, is het een hoop fun om de hoofden van je tegenstanders te zien veranderen in een blauw-bruin hoopje pulp. And the best of all? You learn from Machete. Awwwwww Yeah…
Met die woorden komen we meteen bij een van de meest onderscheidende features van deze game (naast de controls). De visuele uitwerking is net als de game zelf. Donker en grimmig. Het eerste dat je te zien krijgt is een video van Danny Trejo. Die leert je boksen als een pro, waarna je begint aan je personage. Eens dat in orde is, begin je aan het echte werk. En vanaf stap een voelt het lekker aan. De Move controller imiteert je bewegingen bijna perfect, al zij het met lichte vertraging, maar daar merk je niets van eens je wat bezig bent. Wat je wel merkt is dat je constant moet recaliberen tijdens het spelen. Dat is gelukkig simpel, het komt zelfs neer op een druk op ene knop, maar breekt wel volledig de sfeer.
Dat het bij straatvechten niet bij simpele punches en kicks blijft, weten we al van het Super Nintendo tijdperk. Terwijl je vordert in de career mode, unlock je genoeg special moves om Tekken personages te doen blozen. Jammer genoeg merk je dan hoe de Move controller die bewegingen soms volledig fout uitvoert. Of zelfs gewoon schijnt te negeren. Echt iets om je controller voor uit het raam te werpen, wanneer het je een gevecht kost.
Wat constant tegenslaat is de versie van controls waarbij je maar een move-controller gebruikt. De andere hand wordt dan met een Dualshock gespeeld. Het werkt, maar het haalt zowat de helft van alle fun weg. Mensen die geen twee move controllers in huis hebben moeten dus wel een stevig aantal euro’s over hebben om The Fight echt lekker te spelen…
Ondanks een leuk concept en een goede feel wanneer je het simpel houdt, gaat The Fight de mist in zodra je het volledige register wil opentrekken. Al helemaal frustrerend wordt het als je maar een enkele move controller hebt. Vergeet vooral niet te stretchen.
5 I 10
Dit Japanse sprookje is niets minder dan innemend, en doet je meer dan eens lachen op een manier die niet veel voorkomt in games. De Majin, die de geest van een vijf-jarig kind heeft, is bijzonder schattig. Dat de opbouw van het spel voor heel wat saai rondjes lopen lopen zorgt, en de actie wat té vlot gaat, doen daar niets aan af.
Al vanaf het eerste moment is duidelijk dat dit een bijzonder mooi spel is. Een dat niemand zal koud laten. Van personages tot omgevingen zit er genoeg kleur en ziel in om de mannen bij Pixar jaloers te maken. Het Forsaken Kingdom is al jaren geleden overrompeld door “de duisternis”. Om toch een lichtpuntje te zien, gaat een jonge dief op zoek naar een legendarische “Guardian”. Eens die bevrijdt is uit zijn ketens, gaan de twee op weg om hun koninkrijk terug te bevrijden. Simpel. Effectief. Zeer Japans.
Maar zie dat vooral niet als commentaar. De verhaallijn en hoe de duisternis over het land ligt is bijzonder mooi! Zo heb je een land waar het “maar bleef regenen. Dus zijn de bomen blijven groeien en hebben ze de huizen overrrompeld.” De puzzels die je intussen moet oplossen zijn even leuk als onverwacht. Generators zo plaatsen dat de Majin met een schok het juiste toestel in gang zet, of met een katapult de juiste muren kapot schieten,… Zonder het te beseffen ben je echt héél geconcentreerd, wat net zoals bij een goede film, altijd een goed teken is.
Jammer genoeg zitten er tussen die puzzels soms gigantische pauzes, opgevuld met een gevechtssysteem dat heerlijk in elkaar zit, maar niet tot zijn recht komt. Dat je regelmatig een kartier bezig bent met terug lopen is ook niet bepaald vlot. Maar het verhaal en de Majin zijn schattig genoeg om je er door te werken.
Jammer van de kinderziektes, want ze zijn met momenten écht storend. Maar dat neemt niet weg dat “Majin and the Forsaken Kingdom” bijzonder goed in een schoentje past.
6.5
The Way Of The Jack 